.

.

ekspozycje autogeniczne




















 "Niemen wspomnienia" -Galeria i scena  SOK"  2005 r




Projekt multimedialny poświęcony Czesławowi w I rocznicę śmierci. Ekspozycji towarzyszyło słowo oraz muzyka duetu Natalia Sikora i Piotr Lucewicz  /klawisze/. Projekt stał się inspiracją do organizowania dorocznych festiwali "Niemen Non-Stop" organizowanych przez Młodzieżowe Centrum Kultury od 2006 roku.  Prace zakupiono przez organizatora festiwali, oraz pozostaly w zbiorach prywatnych  Małgorzaty Niemen, Natalii Sikory ,Anny Paksztys. 
 .














reportaż:  klip/prace















 "Artmuzic" -2010 r  "Mala galeria" 
           "Zaduszki muzyczne" 2010 
      















reportaż : klip/prace
                                                                           























  








Deskrypcja

Pojęcie przestrzeni towarzyszyło filozoficznym rozważaniom od samego początku ludzkich dążeń ku zrozumieniu rzeczywistości. Jak wielokrotnie podkreślano, niemal cała europejska metafizyka dokonuje próby ogarnięcia tego co jest, w kontekście przestrzennych relacji wszelkiego bytu. To właśnie metaforyka przestrzenności umożliwiła nadanie językowi opisu możliwość wyobrażenia sobie świata jako struktury. Jednakże, aby w pełni oddać charakter otaczającej człowieka realności niezbędne jest wpisanie bytu w kolejną fundamentalną kategorię, a mianowicie w kategorię czasu. Jest to odrębne istnienie, partykularny byt, który w swym trwaniu jest podatny na zmienność oraz przejawia się i uwidacznia w doświadczeniu jednostkowego życia, razem z przestrzenią tworząc pojęcie określane jako czasoprzestrzeń.




Termin czasoprzestrzeni funkcjonuje również w kontekście sztuki, pokazując nie tylko jej związki z nauką, lecz również wskazując na aspekt fascynującej estetyki, która rodzi się jako, swego rodzaju, „skutek’ różnych wymiarów czasoprzestrzeni. Sztuka umożliwia skupienie uwagi na tym co efemeryczne i niestałe, koncentrując naszą percepcję na czasoprzestrzennych procesach, zachodzących we wszechświecie. W obszarze sztuki można otwierać nowe wymiary czasoprzestrzeni, w których przebiega granica między makro a mikrokosmosem oraz zanurzać się w czasoprzestrzennym uniwersum.

Projekt stanowi wizję artystyczną, ukazującą w formie plastycznej procesy zachodzące w czasoprzestrzeni. W ukazanych wizerunkach tworzy się określony zapis obrazu świata. Widz staje się również reżyserem pamięciowej wizualizacji, której scenariuszem są zjawiska i zdarzenia uobecnione dzięki zapisowi. Słowo jako tytuł staje się też początkiem i końcem myśli, tytuł staje się symbolem obrazu, a obraz jednocześnie znakiem słowa.
Celem projektu jest nie tylko postawienie epistemologicznych pytań o czasoprzestrzeń i ludzką pamięć, ale również refleksja wobec zagadnienia obrazowania pojęcia czasoprzestrzeni i formy jej zapisu w geometrii obrazu.
Projekt jest częścią artystyczną pragmatycznych teorii, ale posiada też swój cel i implikacje na określone i nonkonformistyczne dociekania w obrazowaniu wszechświata.  














Projekty





 "ezoteryczna podroż"   









Otaczający wizerunek postrzegamy i rozumiemy z zapisanych w pamięci informacji, tworząc z nich określone obrazy rzeczywistości. Forma i jej przekaz są indywidualną cechą przynależną dla każdego człowieka. Oznacza to bowiem, że świat jest pochodną procesu zrozumienia postrzegania. Gdy zmieniamy percepcję i sposób postrzegania otaczającej nas rzeczywistości, zmienia się również ta rzeczywistość ,oraz otaczające nas obrazy które ją tworzą.
Zainspirowanie odbiorcy do niekonwencjonalnego postrzegania otaczającej scenografii inicjuje również progresywny sposób zgłębiania współczesnej sztuki . Ukazuje się jej potencjał i dociekanie w obrazowaniu pojęcia czasoprzestrzeni i maestrii.
 Zagadnienia ujęte w projekcie są też kluczem do widzialnego znaku, tworząc jednocześnie klimat skłaniający do zrozumienia i poznawania tego co jest niewidzialne i niepojęte./-/



















































































Brak komentarzy: