.

.

„Odlot bocianów” - wizerunek czasoprzestrzeni


projekt plastyczny  









Czas i przestrzeń jako sensorium Dei
 Newton uważał przestrzeń i trwanie za dwa byty, których istnienie wynika w sposób konieczny z istnienia Boga: Istota nieskończona jest bowiem w każdym miejscu, a więc każde miejsce istnieje; Istota wieczna, trwa wiecznie, a więc i wieczne trwanie jest rzeczywiste.Czyż te zjawiska natury nie wskazują nam, że istnieje Istota bezcielesna, żywa, rozumna i wszechobecna, która w przestrzeni nieskończonej, jako w swoim sensorium, widzi, rozpoznaje i rozumie wszystko sposobem najbardziej wnikliwym i doskonałym.Przez przestrzeń próżną nigdy nie rozumiemy przestrzeni, w której nie ma niczego, lecz jedynie przestrzeń, w której nie ma ciał. Niewątpliwie w każdej próżnej przestrzeni jest obecny Bóg i zapewne wiele innych substancji, które nie są materią, które nie są dotykalne ani też nie są przedmiotem żadnych naszych zmysłów./-/
Subiektywistyczna koncepcja czasu i przestrzeni Kanta
Czas jest „formą naszej wewnętrznej naoczności. Jeśli odbierze się jej ten szczególny warunek naszej zmysłowości, to znika również pojęcie czasu; czas przywiązany jest bowiem nie do samych przedmiotów, lecz tylko do podmiotu, który je ogląda .Chcieliśmy więc powiedzieć, że wszelkie nasze oglądanie nie jest niczym innym jak przedstawianiem sobie pewnego zjawiska; że ani rzeczy, które oglądamy, nie są same w sobie tym, za co je bierzemy w naoczności, ani też stosunki między nimi nie są same w sobie takie, jak nam się przejawiają; i że gdybyśmy w ogóle usunęli nasz podmiot lub choćby tylko podmiotową ważność zmysłów, to znikłyby wszelkie te własności, wszelkie stosunki między przedmiotami w przestrzeni i czasie, a nawet sama przestrzeń i czas, gdyż jako zjawiska nie mogą istnieć same w sobie, lecz tylko w nas .Przestrzeń i czas są jego czystymi formami, a jego materią są wrażenia w ogóle /-/
Teoria Barboura
Zajmującym rozważaniem zjawiska czasu jest też teoria Barboura stwierdzająca ,że teraz” Jest wypadkową wszystkich możliwych konfiguracji przestrzennych. Nie istnieje natomiast przeszłość ani przyszłość, bo czas w odbiorze człowieka jest formą świadomości psychologicznej.Rejestrowanie różnych „teraz” skłania nasz mózg do wprowadzenia zasad sekwencji prowadzących do wytworzenia się w naszej świadomości strzałki czasu i chronologicznego porządkowania zdarzeń. Zapamiętywane obrazy i zdarzenia „teraz” Kojarzą się nam liniowo z przemijaniem własnego bytu i umieszczane w świadomości, uważane za przeszłe. Czas jest zatem dziełem naszego umysłu niż tego, co dzieje się w przestrzeni. Odczucia przeszłości docierają z pamięci, świadectwa naszej egzystencji ,nie są ona jednak niczym ponadto, co odbieramy z zapisanej informacji. Przeszłość wydaje się tym bardziej realna im zapis, który odczytujemy jest chronologicznie spójny. Dzięki zapisom, w naszej wyobrażni powstaje psychologiczny zegar czasu. Nie odpowiada to jednak żadnym prawom fizyki. Postrzegany upływ czasu jest więc wewnętrzną iluzją, której wciąż ulegamy w naszych zmysłach./

W rzeczy samej myśli i teorie nie zmienodczuć w naszym codziennym postrzeganiu świata. Pojęcie i poczucie czasu współrzędne z przestrzenią ,materią i towarzyszącymi zjawiskami stanowią „zaprogramowany scenariusz’”w naszej egzystencji ,są jednocześnie ekscytującym tematem w poszukiwaniu intrygujących wypowiedzi w koncepcjach artystycznych.  









 "Iluzja czasu i przestrzeni" -tryptyk
Grand prix Marszałka Woj. Pomorskiego






Inwokacją plastyczną projektu „Odlot bocianów” pozostał tryptyk „Iluzja czasu i przestrzeni” eksponowany w IX edycji Konkursu Plastycznego „ NOW” - 2017.  Fabułą treści prac stanowią fizyczne reguły: kreacjonizm ,energia i odrodzenie. Istotą w temacie jest też pamięć ,która dla twórcy jak i odbiorcy staje się w obrazie wydarzeniem czasu przeszłego. Ukazane w nim zapisy mogą jeszcze istnieć i trwać ,pojawiły się na bardzo krótko lub były całkiem ulotne.Pojmując czas intuicyjnie i potocznie, prócz teraz istnieć musi „przed” i „po” Z tego poglądu odczuwamy przeszłość i przyszłość































  Projekt stanowi imaginację artystyczną, ukazującą w plastycznym zapisie procesy zachodzące w czasoprzestrzeni. Są nimi zatrzymane znaki wyrażające ekspresję i dynamikę widzialnych form, materię i jej geometrię w przestrzeni,wspaniałość i zawiłość zjawiska światła i barwy. Tworzą one w obserwacji człowieka określony obraz wszechświata ,aranżując odczucia istniejącej rzeczywistości.  
Postrzeganie wszechrzeczy oraz zachodzące zdarzenia rejestruje nasza pamięć , sekret naszego konstytuowania. Z Informacji zapisu rekonstruują się na bieżąco obrazy i odczucia obecności „teraz”.  Rzeczywistość materialna nie jest też nigdy stała i statyczna. Materia zmienia się co sekundę, a z nią wszystko co nas otacza.Utrwalony w materii wizerunek ulega też tym prawom lecz jego witalność jest o wiele dłuższa. Z pojęcia i wrażenia czasoprzestrzeni otwiera i zamyka ludzka egzystencja .W tej jedynej oczywistości, zawarty jest wymiar naszej doczesności .Pamięć jako proces psychologiczny  wymaga nieustannie zmaterializowanego i trwałego zapisu . Oglądając obraz minionej teraźniejszości, odbiorca dokonuje wizualizacji pamięciowej tego zdarzenia. Tworzy sięczwarty wymiar, analogicznie do procesu samego przypominania.Widzi się obraz z perspektywy „tu i teraz”, obraz z przeszłości nakłada się na obraz teraźniejszości z wszystkimi zdarzeniami „pomiędzy”. Widz staje się reżyserem wizualizacji pamięciowej, której scenariuszem jest zdarzenie uobecnione dzięki zapisowi. Percepcja każdego dzieła polega na uzupełnianiu „miejsc niedookreślenia” sugerowanych przez to dzieło: Dzieło sztuki wykracza jednak zawsze swą strukturą i właściwościami poza to, co jest jego fizyczną podstawą bytową, jakkolwiek własności tej podstawy nie są obojętne dla właściwości dzieła sztuki, które się na nim opiera. 
 Projekt obejmuje realizację prac w technice mieszanej, jako formy abstrakcji z ukierunkowaniem sztuki konceptualnej ,oraz grafiką w technice ctg. 
          
                                                           
                                                                                                                                                                                                                                                                                                         













 notatki



















































 "Geometrie proweniencji"